चाँगुनारायण नगरपालिकाको प्रशासनिक नेतृत्वमा प्रमुख प्रशासकीय अधिकृतका रूपमा मोहन कुमार श्रेष्ठको आगमन २०८२ साल जेठमा भएको हो। संघीय मामिला तथा सामान्य प्रशासन मन्त्रालयअन्तर्गतको सरुवा निर्णयअनुसार उहाँ विदेह नगरपालिकाबाट चाँगुनारायण आउनुभएको हो। २०८२ जेठ २ गते प्रकाशित सरुवा विवरणमा श्रेष्ठलाई चाँगुनारायण नगरपालिकाको प्रमुख प्रशासकीय अधिकृतमा सरुवा गरिएको उल्लेख छ। त्यसयता उहाँले नगरको प्रशासनिक व्यवस्थापन, सेवा प्रवाह र विभिन्न संस्थागत सहकार्यलाई अघि बढाउन नगरप्रमुख जीवन खत्रीसहित जनप्रतिनिधि र कर्मचारीबीच समन्वयको भूमिका निर्वाह गर्दै आउनुभएको देखिएकाे छ।
श्रेष्ठको कार्यशैलीको एउटा महत्वपूर्ण पक्ष स्थानीय सरकारको राजनीतिक नेतृत्व र प्रशासनिक संयन्त्रबीचको सहकार्यलाई प्रभावकारी बनाउनु देखिन्छ। नगरप्रमुख खत्रीले नीति, प्राथमिकता र विकासको राजनीतिक नेतृत्व गर्ने तथा प्रमुख प्रशासकीय अधिकृतले त्यसलाई कानुनी, प्रशासनिक र कार्यान्वयनको प्रक्रियामा लैजाने भएकाले यी दुई पक्षबीचको सहकार्य स्थानीय सरकारको परिणाममुखी कामका लागि निर्णायक हुन्छ। चाँगुनारायणमा पछिल्लो समय विभिन्न कार्यक्रम तथा संस्थागत सहकार्यमा नगरप्रमुख खत्री र प्रमुख प्रशासकीय अधिकृत श्रेष्ठ एउटै कार्यदिशामा अघि बढेको सार्वजनिक गतिविधिले देखाउँछ। नगरपालिकामा ९ वटा वडा रहेको र ठूलो भौगोलिक तथा जनसंख्या क्षेत्र समेटिएको अवस्थामा प्रशासनिक समन्वयलाई थप प्रभावकारी बनाउनु आफैंमा महत्वपूर्ण जिम्मेवारी हो।
यस सहकार्यको प्रत्यक्ष उदाहरणका रूपमा चाँगुनारायण नगरपालिका र नेपाल इन्जिनियरिङ कलेजबीच भएको महत्वपूर्ण समझदारीलाई लिन सकिन्छ। नगरपालिकाका प्रमुख प्रशासकीय अधिकृत श्रेष्ठ र कलेजका प्राचार्य दुर्गाप्रसाद आचार्यले समझदारीपत्रमा हस्ताक्षर गर्नुभएको थियो भने कार्यक्रममा नगरप्रमुख जीवन खत्रीको समेत उपस्थिति थियो। सम्झौताअनुसार इन्जिनियरिङका विद्यार्थीले नगरपालिकाका वडा कार्यालयमा कम्तीमा तीन महिनाको इन्टर्नशिप गर्ने अवसर पाउने भएका छन्। यसबाट विद्यार्थीले स्थानीय सरकारको वास्तविक प्रशासनिक कार्यप्रणाली बुझ्ने अवसर पाउने र नगरपालिकाले नयाँ पुस्ताको प्राविधिक ज्ञान तथा सिर्जनात्मक सोचलाई स्थानीय विकाससँग जोड्ने बाटो खुलेको छ।
त्यसैगरी उक्त समझदारीमा विद्यार्थी तथा शिक्षकले अघि सारेका नवीन प्रविधि, परियोजना तथा आविष्कारात्मक प्रस्ताव छनोट भएमा नगरपालिकाले आर्थिक सहयोग, मार्गदर्शन र सहजीकरण गर्ने व्यवस्था पनि समेटिएको छ। यसले नगरपालिकालाई केवल नागरिकलाई परम्परागत सेवा दिने कार्यालयका रूपमा सीमित नराखी ज्ञान, प्रविधि र नवप्रवर्तनलाई स्थानीय विकासमा प्रयोग गर्ने संस्थाका रूपमा विकास गर्ने सम्भावना देखाएको छ। यसको प्रत्यक्ष लाभ आगामी दिनमा नगरका वडा कार्यालय, प्राविधिक क्षेत्र, युवावर्ग तथा स्थानीय उद्यमशीलताले लिन सक्नेछन्। प्रशासनिक नेतृत्वले यस्ता सहकार्यलाई प्रक्रियागत रूपमा अघि बढाउनु र राजनीतिक नेतृत्वले त्यसलाई प्राथमिकताका रूपमा ग्रहण गर्नु नै प्रभावकारी स्थानीय शासनको एउटा उदाहरण बन्न सक्छ।
मोहन कुमार श्रेष्ठको कार्यकालमा देखिएको अर्को महत्वपूर्ण पक्ष नगरका प्रशासनिक गतिविधिलाई शिक्षा, खेलकुद, प्रविधि र नागरिक सेवासँग जोडेर अघि बढाउने प्रयास हो। हालैका नगरस्तरीय कार्यक्रममा पनि प्रमुख प्रशासकीय अधिकृत श्रेष्ठको सक्रिय सहभागिता देखिन्छ। नगरप्रमुख खत्रीले ‘एक घर, एक खेलाडी’को अवधारणासहित खेलकुद पूर्वाधार र अवसर विस्तार गर्ने नीति अघि सारेका बेला प्रशासनिक तहबाट त्यसको कार्यान्वयनमा समन्वय भइरहेको देखिन्छ। यसले जनप्रतिनिधिले निर्धारण गरेको प्राथमिकतालाई प्रशासनिक संयन्त्रले कार्यान्वयनतर्फ लैजाने वातावरण बनेको संकेत गर्छ।
अन्ततः चाँगुनारायणको विकास र सेवा प्रवाहमा कुनै एक व्यक्तिको मात्र योगदान भनेर निष्कर्ष निकाल्नुभन्दा जनप्रतिनिधिको नेतृत्व र कर्मचारी प्रशासनको कार्यान्वयन क्षमताबीचको सहकार्यको परिणामका रूपमा हेर्नु उपयुक्त हुन्छ। नगरप्रमुख जीवन खत्रीको विकास तथा सेवा विस्तारको प्राथमिकतालाई प्रमुख प्रशासकीय अधिकृत मोहन कुमार श्रेष्ठले प्रशासनिक प्रक्रिया, संस्थागत सहकार्य र कार्यान्वयनसँग जोड्दै अघि बढाउने हो भने त्यसको प्रत्यक्ष लाभ सेवाग्राही नागरिकले पाउनेछन्। वडा कार्यालयमा सीप तथा प्राविधिक ज्ञान हस्तान्तरणदेखि विद्यार्थीलाई स्थानीय शासनको प्रत्यक्ष अनुभव, नवप्रवर्तनमा सहजीकरण र सेवा प्रवाहलाई थप व्यवस्थित बनाउने प्रयाससम्मका गतिविधिले चाँगुनारायणमा प्रशासनलाई परिणाममुखी बनाउने दिशातर्फको संकेत दिएका छन्। आगामी दिनमा यस्ता कामलाई अझ व्यापक, पारदर्शी र नागरिककेन्द्रित बनाउन सके श्रेष्ठको कार्यकाल नगरको प्रशासनिक सुधारको महत्वपूर्ण अध्याय बन्न सक्ने देखिन्छ।
