भनिन्छ नि, धन,मान,बुद्दि र बल यी चारै कुरा कुनै मानिसमा हुन्न, तर पनि मानिस उल्लेखित चारै बाटाेहरुमा आफुले आफैलाई पुरक साबित गर्न तम्सिन्छ। हाे, अल्पसंख्यक धार्मिक समुदाय भनेर ताेकिएकाे नेपालकाे ख्रीष्टियन समुदायभित्रबाट आज नवाैँ स्थानकाे र निर्वाचन आयाेगमा दल दर्ताकाे १८० औँ संख्यामा नाम लेखाउदै ” सामाजिक एकता पार्टि” दर्ता भयाे। २०६४ साल देखि आजकाे मिति सम्म निम्न लिखित पार्टिहरु निर्वाचन आयाेगमा दर्ता भए तर केही मात्र नाम चलिरहन सफल छ।
नेपाल परिवार दल :एकनाथ ढकाल
नेपाल राष्ट्रिय दलिद : परिषद कैलाश साहसंकर
राष्ट्रिय मुक्ति : आन्दोलन जयवन्तबिक्रम शाह
जनजागर पार्टि नेपमल : लोकमणि ढकाल
जन प्रजातान्त्रिक नेपाल : गुण बि क
पिपुल्स पार्टि : शेरबहादुर कार्कि
नेपाल दलिद पार्टि : मेघबहादुर बि क
आमूल परिवर्तन मसिह पार्टि नेपाल : भरत गिरि
सामाजिक एकता पार्टि : सि बि गहतराज
यत्राे संख्यामा पार्टि याे सानाे समुदायलाई आवस्यक कि रहर त ?? बिगदलाई हेर्ने हाे भने अझै जिवित रहेकाे धर्मगुरुहरु हुन जसले तिनै माथि उललेखित पार्टिका नेताहरुलाई हाम्रा मान्छे हुन भाेट दिउँ भनेर माननीय बनाए तर ती चर्चका साेझा बिश्वासिहरुले यी माननियहरुबाट के पायाे?? समुदायबाट प्रतिनिधित्व गर्ने अगुवाहरुले राजनिति गर्नु हुन्न भन्ने हैन तर समुदायकै भाेटकाे आशमा पार्टि खाेलेर राजनिति गरिनाे समुदायकालागि घातक हाे।
पाैडि सके समुद्रमा खेलिन्छ नसके पाेखरिमा तर कुवामा हुन्न, कुवा जत्राे समुदायमा पाैडन रहरगर्ने नेताहरु धेरै भयाे। सबै पार्टि र नेताहरुकाे चुनावि घाेषणा भने समुदायकाे लागि हितकारि काम गर्ने जस्तै:- समाधि स्थलकाे सरकार सँग माग गर्ने, ख्रीष्टमसकाे लागि सार्वजनिक बिदा माग्ने, आफुले अबलम्वन गरेकाे धर्मकाे अधभ्यास स्वतन्त्र रुपले गर्नपाउने अधिकार दिलाउँछाैँ।
समुदाय सिधा र साेझा भएकाे हुँदा जे भने पनि सहमति जनाई दिँदा हामिले नै यस्ता मानिसहरुलाई शरण दियाैँकि उनिहरुले ख्रीष्टियनज जनहरु र मण्डलि भवनहरुनै भाग लगाउन सफल भयाे। विभिन्न संघ संगठनहरुले दाविकासाथ भनिरहेकाे छ कि मेराे मातहदमा यतय चर्च छ र यति विश्वासि संखया छ।। के चर्च र विश्वासिहरु यी नेताहरुकाे पेवा हाे??
याे पुस्ता भनेकाे जाेखिमपुर्ण र आक्रमक भएकाे हुँनाले साँच्चिनै यिनै पुस्तालाई प्रयाेगगरि यी समुदायका नेताहरुले अवसरलिने याेजना बनाउदै छ।तर, समुदाय कदापि बिक्नाे हुन्न। “मेरा पिताकाे घरलाई डाकुकाे अड्डा नबनाउ” तिनै दाेहाेराे चरित्र देखाउने नेता र धर्मगुरुले पढ्ने धर्म शास्त्रले भन्छ तर याे बचनलाई कसरी बहन गर्याे त यी चलाखहरुले? भन्ने सवाल छ।
” अन्य जातिहरुका बिचमा पर्मेश्वरकाे नाउँ तिमिहरुद्वारा नै निन्दित भएकाे छ “ के सच्चा विश्वासिहरु र मण्डलिहरुले आफना पाष्टरहरुलाई उनिहरुकाे चरित्रमाथि बाेल्न नसक्दाकाे नतिजा तिनै पाष्टरहरुले मिलेर एउटा झुण्ड तयार गरे र अन्तमा चर्चभित्रै राजनिति सुरु गर्न सफल भएकाे छ। कुनै पनि राजनिति गर्ने चाहे धर्मगुरुनै किन नहाेस झुट बोल्नो उसकाे पेसा बचाउकाे माध्यम भएकाे हुँदा के पर्मेश्वरकाे पवित्र वचन बाेल्ने मुखले झुट बाेल्न मिल्छ ? यदि मिलदैन भने त्यस्ता धर्मगुरुले मण्डलिमा रहेर मण्डलिकाे जिम्मेवारी बाेक्न मिल्छ ?
अत: देसभरिकाे कुनै पनि ठाउँमा रहेकाे मण्डलिहरुले निर्णय लिन जरुरि छ कि कुनै पनि पाष्टर वा अगुवा कुनै पार्टिकाे सदस्यतावाहक छन भने मण्डलिकाे कुनै पनि जिम्मेवारी बाट हटाउन जरुरि छ। यसकाे मतलव याे हैनकि उसले मण्डलिभित्र पर्मेश्वरकाे सेवा गर्न नपाउने भने हैन किन भने ” एउटा नाेकरले दुईवटा मालिककाे सेवा कदापि गर्न सकदैन” । file photo
